Mówisz ostatni Polscy Mohikanie Może gdzieś są Ale nie szewc

Mówisz

Ostatni

Polscy

Mohikanie

Może gdzieś są

Ale nie szewc

Mówisz

Ostatni

Polscy

Mohikanie

Może gdzieś są

Ale nie szewc

Bowiem szewc w Polsce

Dalej ma

Swoje Święto

I dalej jest to jednak

Poniedziałek

Że w tym dniu

I wypić to li tylko

Tradycja

I to tradycja

Od tylu wieków

Od kiedy jest but

A więc tradycja

I żaden wstyd

Mówisz

Ostatni Mohikanie

Ale na pewno

To nie jest szewc

Na wszystkich półkach

Czekają buty

Czekają do naprawy

Których na nowe

Tak wielu za nic

Nie chce wymienić

Bo tylko 

W swoim bucie

Który jakże dobrze

Zna Ciebie w Twojej

Doli i Niedoli

I tylko w takim bucie

Możesz zawsze

Pewnie

Do celu iść

I tu jest skóra

I tu jest podeszwa

I tu ten fason

I tu ten szyk

Tyle modeli

Jest dziś w ogromnych

I hipermarketach

I w tych ogromnych

Ogromnych galeriach

Lecz jakże wiele

To taki kołchoz

I takie nic

Daleka Azja

Zimna Syberia

Iść w takim bucie

To tylko wstyd

Żal mi nóg wszystkich

Które je noszą

Ilu ma przez to

Skopany dzień

Ilu ma przez to

Skopany los

I ilu przez to

Tylko ten smutny

Finał potem czeka

Że tylko skalpel

I tylko lekarz

A czy lekarz

Ma zawsze swój głos

Potem wychodzi

Ta zemsta butów

Za brak szacunku

I brak naprawy

Za poniewierkę

Swoich wszystkich butów

Butów swoich przodków

Tej naszej polskiej

Najlepszej gwardii

Ten szlif i profil

Tu sprzączka sprzączką

Cholewa cholewą

A przymierz tylko

Załóż na nogę

To nawet sobie

Sam nie dowierzasz

Bo jakże pewnie

Idziesz w swoim bucie

A kilometry Tobie

O nawet tego sam

Nie dostrzegasz

Bo przecież same

Przed Tobą biegną

I chociaż nawet

Setka na karku

Jakże przyjazne są

Wszystkie lata

Nic nie uwiera

I nic nie gniecie

Przeto i droga

I prosta

I jasna

I jakże miła

Jakże serdeczna

Bo nie ma jak to

But naprawiony

But naprawiony

U swojego znajomego

Szewca

Który po ów but

Do naprawy

Nawet do Ciebie

I do domu przyjdzie

Kawę wypije

Dobre słowo powie

A i przekona

Do tej słusznej sprawy

Że Twoje buty

Choćby nawet

I te najstarsze

Jakże też pragną

Mieć godne życie

Godne

Dostojne

Z fasonem

Z połyskiem

Zawsze porządnie

Wypucowane

Tak jak przed laty

Tak jak co roku

Z nosem do góry

Jak zawsze

Mówisz

Ostatni

Polscy Mohikanie

Może gdzieś są

Ale nie szewc

Bowiem szewc w Polsce

Dalej ma swoje święto

W poniedziałek

Że w tym dniu

I wypić

To li tylko tradycja

Od tylu wieków

Od kiedy but

A więc tradycja

I żaden wstyd

Dariusz Grabowski, profesjonalny concierge obuwia. Unikalne usługi od drzwi do drzwi. Naprawa butów i galanterii skórzanej. Kontakt:perfectare.dariuszgrabowski@gmail.com

www.dariuszgrabowski.pl

t. 691 264 181

Ilustracje

Archiwum 

Internetowe

Tekst

Stanisław J. Zieliński

12.03.2018 R