Buty także pragną wiosny swojej wiosny

Buty także

Pragną

Wiosny

Swojej Wiosny


Buty także pragną Wiosny
Swojej Wiosny
I dotyku
I głaskania
I pamięci
Stałej troski

Blog: Ostatni Polscy Mohikanie 

Popatrz jakie są Życzliwe
Zawsze gotowe
Gotowe do każdej
Do każdej
Twojej Drogi


I nie lubią
Stać gdzieś w kącie
Zagubione
Zapomniane
Nie wyrzucaj ich
Na śmietnik
Daj im szansę
Popatrz
W Gdyni jest klinika
Każdy but jest tutaj
Pacjent
Ma diagnozę

I zastrzyki
I kroplówkę
I tak długo
Na kuracji
Aż poczuje w sobie
Wiosnę
 









 
I znów blask
I szlif
I połysk
Nie dowierzasz
Że tak można
A to wszystko
Jest dla Ciebie
By iść z Tobą
 
W każdą drogę

Twój but stary
Zapomniany
Jakże znów
Wyzwaniu sprostał

Wszystkie Twoje
Dobre lata
Przypomina
Z łezką w oku
I znów jesteś
Orzeł sokół
I nie to że idziesz

I nie to że biegniesz
 



Ale fruniesz 
Całą drogą
Nawet całą 
Leśną ścieżką

I kłopotów 
Nie masz żadnych
Bo dla buta weterana
Jakże nadal 
Wszystko
Proste
Jak ma przylgnąć
Do Twojej stopy
By troskliwie 
I serdecznie

Móc otulić
Twoją stopę
 
 Nie wyrzucaj
Starych butów
Ale daj każdemu
Szansę
Tyle dróg
Przemierzył z Tobą
Więc nie pozwól na to

Nigdy
Przenigdy
By w głębokim 
Zapomnieniu
Dogorywał
Twój Przyjaciel

Buty także
Pragną Wiosny
Swojej Wiosny
I dotyku
I głaskania
I pamięci

Stałej troski
Popatrz jakie są 

Życzliwe
Zawsze gotowe
Do każdej
Do każdej
Twojej Drogi

Ilustracje
Van Gogh
Archiwum Internetowe
Stanisław J. Zieliński

Tekst
Stanisław J. Zieliński
19.04.2018


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

A w Gdyni Wzgórze Ojca Maksymiliana Kolbe jest najprawdziwsze Sanatorium Butów

Mówisz ostatni Polscy Mohikanie Może gdzieś są Ale nie szewc

I to jest ta piękna Gdańska Kupiecka Historia